Alinea 57 Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2002

De hiervoor besproken situatie dient te worden onderscheiden van de situatie waarin de vaste inrichting, ingevolge artikel 7, lid 4 van de Wet deel uitmaakt van een fiscale eenheid. Op grond van artikel 7, lid 4 van de Wet geldt de fiscale eenheid, ook die waarvan een vaste inrichting deel uitmaakt, als een zelfstandig ondernemer die als zodanig prestaties verricht. De vaste inrichting is als onderdeel van de fiscale eenheid niet langer als afzonderlijk subject voor de heffing van de omzetbelasting te onderkennen. Alle handelingen van een vaste inrichting die onderdeel uitmaakt van een fiscale eenheid zijn voor de heffing van omzetbelasting te beschouwen als handelingen van de fiscale eenheid. Voor de situatie waarin werkzaamheden worden verricht tussen vaste inrichting en buitenlandse vestiging betekent dit dat sprake is van prestaties die worden verricht tussen de fiscale eenheid - zijnde de voor de heffing van omzetbelasting relevante ondernemer - en de buitenlandse vestiging van de ondernemer, en dus van prestaties verricht in het economisch verkeer. De buitenlandse ondernemer is alsdan, afhankelijk van de vraag of bedoelde prestaties in Nederland worden verricht en, zo ja, of ter zake geen sprake is van vrijgestelde prestaties, over de in rekening gebrachte vergoeding omzetbelasting verschuldigd (bijvoorbeeld het overdragen van een licentierecht of het ter beschikking stellen van personeel). Dit lijdt slechts uitzondering indien de ontvangen vergoeding de verrekening vormt van het aandeel van rechtstreeks voor gemene rekening gedane uitgaven (zie in dit verband HR 14 september 1988, nr. 25 005, BNB 1989/213).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acd24e716269528b854cdc57d14d5a80f1e0d09d6281901c37e979e517e7ddec | shasum -a 256