Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002

2.3 Hoewel het onderdeel niet expliciet vermeldt tegen welke rechtsoverweging van het hof het zich richt, voldoet het aan de eisen van art. 407 lid 2 Rv.(6) Het is immers duidelijk dat het onderdeel opkomt tegen rov. 3, waarin het hof heeft geoordeeld dat de omstandigheid dat de bestuursrechter en de vreemdelingenrechter beiden hebben geconstateerd dat er sprake is van een schijnhuwelijk tussen de man en de vrouw, niet afdoet aan de rechtsgeldigheid van hun huwelijk en derhalve ook niet afdoet aan de daaruit voortvloeiende onderhoudsverplichtingen. Deze overweging moet naar mijn mening zo worden verstaan, dat het hof daarin niet vaststelt dat van een schijnhuwelijk sprake was of dat bestuursrechter en vreemdelingenrechter dit daadwerkelijk zouden hebben geconstateerd, maar als zijn oordeel slechts geeft dat een eventuele kwalificatie van het huwelijk als schijnhuwelijk niet aan de rechtsgeldigheid van dit huwelijk en aan de rechtsgrond voor de daaruit voortvloeiende onderhoudsverplichtingen afdoet. Dat de bestuursrechter en de vreemdelingenrechter daadwerkelijk hebben geconstateerd dat er sprake was van een schijnhuwelijk, vindt geen steun in de stukken(7) en is m.i. door het hof ook niet bedoeld. Daarbij kan dan nog in het midden blijven, of en in hoeverre zodanige vaststelling van de bestuursrechter en de vreemdelingenrechter de burgerlijke rechter in het alimentatiegeschil zou binden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/543ee83b6a4e88c15a011c8c8e63f3c4cce758cce455baeff5d8a4938c25e970 | shasum -a 256