Citaat | Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002

Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD6632.

2.6 De algemene opvatting in de rechtspraak en literatuur houdt in dat de motieven die partijen tot de huwelijkssluiting hebben geleid, in beginsel irrelevant zijn en dat voldoende is dat aan de voor huwelijkssluiting geldende formaliteiten is voldaan.(17) De wet ter voorkoming van schijnhuwelijken vormt een (zoals hiervoor aan de orde kwam: niet zonder kritiek gebleven) uitzondering op het uitgangspunt dat de motieven voor huwelijkssluiting voor de uit het huwelijk voortvloeiende rechtsgevolgen in beginsel niet ter zake doen. Dat pleit voor terughoudendheid in het verbinden van rechtsgevolgen aan de op het aangaan van een schijnhuwelijk gerichte intenties, buiten het geval dat deze intenties tot een stuiting van het huwelijk of een (vordering tot) nietigverklaring van het huwelijk aanleiding geven.(18) De (door het onderdeel kennelijk veronderstelde) rechtsongeldigheid van een schijnhuwelijk, buiten het geval dat het huwelijk met toepassing van art. 1:56 of art. 1:71a BW is nietig verklaard, kan naar mijn mening in elk geval niet worden aanvaard.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/543ee83b6a4e88c15a011c8c8e63f3c4cce758cce455baeff5d8a4938c25e970. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 543ee83b6a4e88c15a011c8c8e63f3c4cce758cce455baeff5d8a4938c25e970, en de alinea staat in dat document op bytes 16119 tot 17196.