Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002

2.10 De hiervoor weergegeven opvatting van Ten Kate lijkt mij aan te sluiten bij de vaste rechtspraak van de Hoge Raad volgens welke de onderhoudsverplichting tussen (gewezen) echtgenoten haar rechtsgrond vindt in de levensgemeenschap zoals die door het huwelijk is geschapen, welke gemeenschap in de onderhoudsplicht haar werking behoudt ook al wordt de huwelijksband geslaakt.(22) Zoals uit het ook in het onderdeel genoemde arrest van 9 februari 2001(23) blijkt, is het vervolgens van de concrete omstandigheden na de ontbinding van het huwelijk afhankelijk of daadwerkelijk een onderhoudsbijdrage ten laste van de ene echtgenoot aan de andere echtgenoot moet worden toegekend. Anders dan het onderdeel veronderstelt, heeft de Hoge Raad in het arrest van 9 februari 2001 niet beslist dat het "van de feitelijke inrichting van het huwelijk afhangt of een onderhoudsplicht is gerechtvaardigd" en dat een onderhoudsplicht zou zijn uitgesloten als de huwelijkspartners nooit als man en vrouw hebben samengewoond. De Hoge Raad heeft in (rov. 3.2.2 van) het arrest juist van de hand gewezen dat een onderhoudsplicht slechts dan gerechtvaardigd is, wanneer door (de feitelijke inrichting van) het huwelijk de verdiencapaciteit van de onderhoudsgerechtigde is verminderd, en dat slechts een onderhoudsverplichting bestaat, indien sprake is geweest van wederzijdse verzorging, van samenwonen of van het voeren van een gemeenschappelijke huishouding. Wortmann vat een en ander in haar noot onder het arrest aldus samen, dat de wijze waarop het huwelijk is ingericht (bijvoorbeeld al dan niet samenwonen of gescheiden financiën), de duur van het huwelijk en de aanwezigheid van uit het huwelijk geboren kinderen niet bepalen of er een onderhoudsplicht is, maar wel op de omvang en duur van de onderhoudsplicht van invloed kunnen zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/543ee83b6a4e88c15a011c8c8e63f3c4cce758cce455baeff5d8a4938c25e970 | shasum -a 256