Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 15 februari 2002

2.9 Ten slotte kan naar mijn mening ook een argument voor de hier verdedigde opvatting worden ontleend aan de strekking van art. 8:461 lid 2 BW. Het begrip "de keten der exploitatieovereenkomsten" in deze bepaling wordt gedefinieerd met een verwijzing naar afdeling 8.5.1, met name naar art. 8:361 BW(22). Dit in deze bepaling omschreven begrip is een hulpmiddel onder meer om te bepalen tegenover wie de cognossementhouder recht heeft op aflevering van de vervoerde zaken en tegenover wie hij, zo nodig, een vordering tot schadevergoeding aanhangig kan maken. Als vervoerder onder het cognossement in de zin van art. 8:461 lid 2 BW - en dus als de in de zojuist bedoelde zin aansprakelijke partij - wordt, naast de overige in deze bepaling genoemde personen, mede aangemerkt de vervoerder die een zekere mate van zeggenschap over het schip heeft, bij wie aan de debiteurszijde in economische zin het zwaartepunt ligt ten aanzien van het onderhavige cognossementvervoer. Dit vindt immers uiteindelijk plaats in het kader van zijn bedrijf(23). Het gaat hier dus om de daadwerkelijke vervoerder van de desbetreffende partij die naar mijn mening slechts in deze bepaling wordt vermeld omdat anders onder omstandigheden twijfel zou kunnen bestaan over de vraag of hij mede als vervoerder onder het cognossement zou hebben te gelden. In deze uitleg is de hoedanigheid van vervoerder dus juist essentieel in plaats van fictief, zoals de advocaten van Mund & Fester betogen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/23e54561291ce70f6626ffb5d75f293434637b5b9ed29efd3fd51666fff9b0f9 | shasum -a 256