Citaat | Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2002

Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD8044.

Uitgangspunt bij de beoordeling van het middel moet zijn dat de rechter in een schadestaatprocedure - in beginsel - de schadevergoedingsplicht nog kan matigen. (Zie hieromtrent: G.J. Knijp, NbBW 1999/2, p. 21-22, H.J. Snijders in zijn noot onder HR 30 mei 1997, NJ 1998, 381 en Hof Den Bosch 1 mei 1980, NJ 1981, 671; vgl. voorts HR 27 november 1998, NJ 1999, 685 m.nt PvS.) Dit ligt ook in de rede omdat matiging een beslissing betreft over de omvang van de schadevergoedingsplicht die eerst kan worden genomen indien de volledige omvang van de verplichting tot schadevergoeding is bepaald aan de hand van alle andere voor toepassing in aanmerking komende bepalingen. (T&C Boek 6 art. 109, aant. 1 (Oosterveen); vgl. ook P. Abas, Rechterlijke matiging van schulden, Mon. NBW A-16, 2001, p. 3.) Daarbij geldt wel de volgende restrictie. De rechter is in de schadestaatprocedure van rechtswege gebonden aan definitieve beslissingen van de rechter in de hoofdprocedure (Zie J. Spoelder, De schadestaatprocedure, diss. Leiden 1966, p. 82-83 en de conclusie (sub 2.2) van mijn oud-ambtgenoot Asser voor HR 2 november 1990, NJ 1992, 83 m.nt HJS). Heeft de rechter in de hoofdprocedure reeds geoordeeld dat voor matiging geen plaats is, of heeft deze rechter (ongeclausuleerd) besloten tot een bepaalde matigingsmodaliteit, dan bindt deze beslissing rechter en partijen in de schadestaatprocedure.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b76aacbfd9473e22f98f9108ce71d1c2eadfa81a8979c764fda993e13b3c4699. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b76aacbfd9473e22f98f9108ce71d1c2eadfa81a8979c764fda993e13b3c4699, en de alinea staat in dat document op bytes 18673 tot 20084.