Alinea 74 Parket bij de Hoge Raad 8 maart 2002

2.17 Bij deze stand van zaken rijst nog wel de vraag, of de bevindingen van het hof aan de hand van het (te beperkt opgevatte) toedieningscriterium niet toch tot een bepaald oordeel over de aangekondigde werking dwingen. Upjohn zou immers geen belang bij de onderdelen 2 en 3 hebben, als op grond van die bevindingen slechts zou kunnen worden geconcludeerd dat een (feitelijk niet aangetoonde) reële inwerking op de organische functies (ook) niet is aangekondigd. Het hof acht een voldoende significante invloed van beide middelen op de stofwisseling niet aangetoond. Waar niet gesteld of gebleken is dat een sterkere werking is aangekondigd dan de (door het hof gewogen en te licht bevonden) feitelijke werking, voldoet, zo zou de gedachtegang kunnen zijn, ook de aangekondigde werking niet aan de voorwaarde van een reële inwerking. Naar mijn mening mag een dergelijke gedachtegang echter niet worden gevolgd. Aangekondigde en feitelijke werking moeten geheel op zichzelf worden beschouwd. Daarbij komt aan de verschillende in acht te nemen gezichtspunten niet steeds eenzelfde gewicht toe. Zo zullen de farmacologische aspecten voor een beoordeling van de feitelijke werking zwaarder wegen dan voor een beoordeling van de aangekondigde werking. Omgekeerd valt niet in te zien wat de kennis van de consument aan de feitelijke effecten van het middel zou kunnen bijdragen. Aan de bevindingen over de feitelijke werking kunnen naar mijn mening dan ook niet zonder meer gevolgen worden verbonden voor de waardering van de aangekondigde werking. Overigens past naar mijn mening terughoudendheid bij het beantwoorden van feitelijke vragen die de feitenrechter in het geheel niet onder ogen heeft gezien, op basis van daartoe ogenschijnlijk toereikende maar niet op die vragen toegespitste feitelijke vaststellingen in de aangevochten uitspraak.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8d6081954d96f2e0bf0ba82d82b75325c6e417b08a8b6a637e2e49fdb4c55735 | shasum -a 256