Alinea 72 Parket bij de Hoge Raad 12 maart 2002

48. Dat het hof uit de gebezigde bewijsmiddelen heeft afgeleid dat verzoeker het tenlastegelegde "door twee of meer verenigde personen" heeft begaan is niet onbegrijpelijk. Er is sprake van uitvoerige planning van de overval en van een taakverdeling, waarbij aan verzoeker een specifieke en essentiële taak was toebedeeld, die kennelijk tevoren met hem is besproken en waaraan hij uitvoering heeft gegeven door op de dag van de overval met zijn busje te arriveren. Dat de overval niet in de diefstal van de kluis heeft geresulteerd, maar in die van kleinere voorwerpen, waarvoor geen vervoer in het busje van verzoeker nodig was, doet niet ter zake. Ik wijs er verder nog (eens) op dat een veroordeling voor diefstal met geweld, gepleegd door twee of meer verenigde personen mogelijk is ook al heeft een van die personen in het geheel geen uitvoeringshandeling verricht (HR NJ 1975, 270). Verzoeker heeft, toen de overvallers op weg gingen naar het te overvallen pand, zich met zijn busje bij hen aangesloten. Uit niets blijkt dat verzoeker zich tussen dat moment en dat van de overval, van de criminele onderneming heeft afgewend en zich daarvan heeft gedistantieerd. Verzoeker heeft het hof niet in de gelegenheid gesteld een mogelijk afwijkend doel van zijn aanwezigheid met een busje in Arnhem op de dag van de overval aldaar te achterhalen, door zich op zijn zwijgrecht te beroepen (proces-verbaal van de zitting van 30 mei 2000). Dat is verzoekers goede recht, maar zijn door het hof vastgestelde gedrag vraagt om een toelichting zijnerzijds; de stelling onschuldig te zijn voldoet daaraan niet (verzoekers laatste woord op 27 november 2000).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f0bbeafe143f333814f49b41b7181473d5414fb10f30b9b8c94ca241830447c6 | shasum -a 256