Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 4 juni 2002

19. De opvatting dat nevenverrichtingen geacht kunnen worden deel uit te maken van de prestaties waarvoor maximumtarieven (met buitenziekenhuistoeslag) zijn vastgesteld, is door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (hierna: CBB) in een uitspraak van 12 december 1996 in de zaken met nummers 96/0116.074/089 en 96/128/074/089 van de hand gewezen. Een aantal privé-klinieken zag zich geconfronteerd met het probleem dat zij niet kostendekkend konden werken. De voor hen geldende maximumtarieven konden zij weliswaar verhogen met een bepaald toeslagpercentage dat diende ter dekking van extra kosten, zoals huisvesting, telefoon en secretariaat, maar dat bleek ontoereikend te zijn. De privé-klinieken konden bij gebreke aan een tariefbeschikking geen afzonderlijke tarieven in rekening brengen voor de door hen gebruikte operatiekamers en apparatuur. Ziekenhuizen konden dit wel. Derhalve hadden een aantal privé-klinieken het COTG verzocht een maximumtarief vast te stellen voor het ter beschikking stellen van deze faciliteiten. Het COTG weigerde een beslissing op deze verzoeken te nemen en stelde zich op het standpunt dat ingevolge art. 17c, derde lid (oud), Wtg een orgaan van gezondheidszorg alleen om vaststelling van een maximumtarief kan verzoeken indien - voorzover thans van belang - voor een prestatie nog geen maximumtarief is vastgesteld. Volgens het COTG is er voor de betreffende prestaties wel een maximumtarief vastgesteld, aangezien het toeslagpercentage waarmee het maximumtarief kan worden verhoogd dient ter dekking van de bijkomende kosten die de ziekenhuizen door middel van neventarieven in rekening kunnen brengen. Het CBB heeft naar aanleiding van het geschilpunt of nevenverrichtingen geacht moeten worden deel uit te maken van de prestaties waarvoor een maximumtarief met toeslagpercentage is vastgesteld beslist:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5500a2d64f8b54b45aad99a32b81b900669b2a57e6214f69c164148604457c40 | shasum -a 256