Citaat | Parket bij de Hoge Raad 8 februari 2002

Alinea 61 Parket bij de Hoge Raad 8 februari 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 8 februari 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD9044.

De aan art. 30 van het Tarief ten grondslag liggende gedachte was dat het eigenlijk niet mogelijk is bij wet een tarief vast te stellen dat door de rechter kan worden toegepast. In 1955 bleek het wel mogelijk afspraken hieromtrent te maken, zij het dat dit niet in de wet is vastgelegd doch in een niet bindende richtlijn. Deze richtlijn, Tarief voor te liquideren kosten (Liquidatietarief), is vastgesteld door de Nederlandse orde van advocaten en wordt door de rechterlijke macht, waaronder de Hoge Raad, toegepast(19). Dit Liquidatietarief voorziet in een systeem, waarin iedere verrichting van een advocaat een bepaalde waarde in punten heeft, en ieder punt een geldbedrag vertegenwoordigt dat afhankelijk is van het financiële belang van de zaak.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/236b71d8f3a9d0b54641678a0bb5eeca6679524922ef6d4d58f5ce6fe72a9320. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 236b71d8f3a9d0b54641678a0bb5eeca6679524922ef6d4d58f5ce6fe72a9320, en de alinea staat in dat document op bytes 19118 tot 19883.