Alinea 47 Parket bij de Hoge Raad 12 april 2002

1.16 De rechtbank achtte de omvang van het personeelsbestand ook op 15 maart 1980 te beperkt om aan de verhouding tussen het aantal mannen en het aantal vrouwen in de onderscheiden functies doorslaggevende betekenis toe te kennen (rov. 2.2). Daarom heeft de rechtbank volhard bij het in rov. 4.2.10 van het tussenvonnis ingenomen standpunt dat van landelijke gegevens met betrekking tot de grafische sector moet worden uitgegaan. De rechtbank heeft vervolgens in rov. 2.3 overwogen dat de gegevens over 1989 niet zonder meer als maatstaf voor de situatie in 1978 dan wel 1980 kunnen dienen. De overige beschikbare gegevens (over 1986, waaruit bleek dat van de in de grafische sector werkzame personen 1% van de mannen en 12% van de vrouwen administratief werk deden) konden echter niet tot een andere conclusie leiden dan de rechtbank reeds op voorhand uit de cijfers over 1989 had getrokken. De rechtbank heeft voorts geoordeeld dat de gehanteerde gegevens voldoende representatief zijn. De branchespecifieke gegevens hebben niet minder betekenis dan de door de Cgb gehanteerde meer algemene gegevens (rov. 2.4). Aangezien het aantal werknemers van [verweerster] op 15 maart 1980 niet op relevante wijze afweek van het aantal werknemers op 1 januari 1978, is de rechtbank bij haar oordeel gebleven dat het maken van onderscheid tussen technisch en administratief personeel ten aanzien van de pensioenregeling geen indirect onderscheid op grond van geslacht tot gevolg had (rov. 2.5).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/34be4c06850b3852ec98f97305d38e64d1245b67c0a60b5598599ab16f0c3121 | shasum -a 256