Citaat | Parket bij de Hoge Raad 12 februari 2002

Alinea 140 Parket bij de Hoge Raad 12 februari 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 12 februari 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD9222.

55. In de toelichting op het middel onder 2.9 wordt terecht gesignaleerd dat reeds in HR NJ 2000, 279 is aanvaard dat de stelselmatigheid van observaties er niet aan in de weg staat dat de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer als een beperkte wordt aangemerkt. Als gezegd meen ik, anders dan de stellers van het middel, niet dat er aanleiding is thans aan te nemen dat aan de per 1 februari 2000 ingevoerde bijzondere opsporingsbevoegdheden, en hetgeen ter toelichting daarop tijdens de parlementaire behandeling is opgemerkt, betekenis toekomt voor de beoordeling van hetgeen voordien ter opsporing is geschied. Voor zover in de nu geldende wettelijke regeling besloten ligt dat observatie een méér dan beperkte inbreuk op de persoonlijke levenssfeer oplevert, en dus een nadrukkelijker wettelijke basis behoeft dan art. 2 Politiewet 1993 kan bieden, indien het observeren er op is gericht een bepaald aspect van iemands levenswandel in beeld te brengen, kan dat derhalve niet meebrengen dat het Hof bij de beoordeling van het verweer een onjuiste maatstaf heeft aangelegd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/86d07aea9992c05c8fd25929fce82141b4fb98c813bd759eeee904a4b8fd8fb7. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 86d07aea9992c05c8fd25929fce82141b4fb98c813bd759eeee904a4b8fd8fb7, en de alinea staat in dat document op bytes 63118 tot 64209.