Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 8 maart 2002

Bij arrest van 3 februari 2000 heeft het hof het tussenvonnis van de rechtbank bekrachtigd en het eindvonnis vernietigd. Hiertoe overwoog het hof, zakelijk weergegeven, als volgt. Het oordeel van de rechtbank, dat tussen partijen al op 12 oktober 1995 zonder voorbehoud volledig overeenstemming is bereikt, vindt onvoldoende grondslag in de stukken en de afgelegde getuigenverklaringen (rov. 4.3). Het hof heeft uit te gaan van de juistheid van het door de rechtbank geformuleerde vermoeden dat een overeenkomst als omschreven in de brief van 25 oktober, met de bewuste toevoegingen tot stand is gekomen (rov. 4.6). Het bewijs dat partijen op 25 oktober overeenstemming hebben bereikt over een koop waarvan de genoemde toevoegingen geen deel uitmaakten, is niet geleverd (rov. 4.7 en 4.11). Er moet derhalve van worden uitgegaan dat een overeenkomst is gesloten waarvan de bedoelde toevoegingen wel deel uitmaken. Jutphaas heeft tijdig de in de overeenkomst opgenomen ontbindende voorwaarde ingeroepen, zodat geen sprake is van een toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst (rov. 4.12). Voorzover de vordering is gebaseerd op onrechtmatig handelen door samenspanning tussen Jutphaas en de Sperwergroep, is deze evenmin toewijsbaar. [eiser] is immers niet in incidenteel appel opgekomen tegen de beslissing van de rechtbank dat bedoelde samenspanning uit de stukken onvoldoende blijkt en voorts is deze grondslag door [eiser] onvoldoende (nader) toegelicht (rov. 4.13).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d79060bed5b02764f572b1493dd5d17bee2a7ce8dbebbb14fe9b7ebbfc0f3d64 | shasum -a 256