Alinea 150 Parket bij de Hoge Raad 4 juni 2002

8.6. Van de kant van het slachtoffer bezien ligt het voor de hand aan te nemen dat het geen weet heeft van de interne processen in het hoofd van de dader. Het slachtoffer zal een direct causaal verband beleven tussen de dreiging, de daardoor ontstane angst, en het daarom geen weerstand kunnen of willen bieden. Een serieuze bescherming van slachtoffers doet neigen in de richting van een negeren van de wissels die de plannen in het hoofd van de dader nemen. Men zou zich ook de vraag kunnen stellen of er niet evenveel reden is voor strafverzwaring wanneer de dader, na geweld te hebben gebruikt voor een bepaald doel, meteen de gelegenheid te baat neemt om van het effect van dat geweld te profiteren door een slachtoffer nog spullen afhandig te maken, als wanneer de dader met dat vooropgezette doel het geweld gebruikt. Een ontkennende beantwoording van die vraag is uit praktisch oogpunt niet voor de hand liggend. Een verdachte zou anders een strafverzwarende omstandigheid van zich af kunnen wentelen door te verklaren dat hij eerst het idee kreeg het slachtoffer ook te beroven onmiddellijk nadat hij het geweld of de bedreigingen had gepleegd. Een vergelijkbaar thema levert de verkrachting. De van verkrachting verdachte zou kunnen trachten zich aan aansprakelijkheid voor het misdrijf van art.242 Sr te onttrekken door te beweren dat hij het slachtoffer enkel wilde mishandelen of bedreigen, maar het idee kreeg het slachtoffer ook seksueel te misbruiken toen hij merkte welk effect het geweld of de bedreiging op het slachtoffer had.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a73df7553a8fa2f4daad060f2ef3ab799393d39acd43c8d6fbec6a2a14df9f56 | shasum -a 256