Citaat | Parket bij de Hoge Raad 26 februari 2002

Alinea 60 Parket bij de Hoge Raad 26 februari 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 26 februari 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD9568.

Tot op zekere hoogte kan ik dat bezwaar wel delen. Een niet-ontvankelijk verklaring van het openbaar ministerie is de meest zwaarwegende sanctie op een normschending. Zij dient voorbehouden te blijven voor de gevallen waarin een norm is overtreden van zó fundamenteel belang dat het niet-naleven ervan door de justitiële autoriteiten nimmer kan worden getolereerd, of waarin op de belangen van degene die zich moet verweren een zodanige inbreuk is gemaakt dat die binnen de lopende procedure onmogelijk meer te herstellen of te compenseren valt. De niet-ontvankelijk verklaring moet berusten op een afweging van belangen, voorafgaand aan het oordeel of deze sanctie geboden is, maar haar karakter van een uiterste vorm van afkeuring lijkt niet goed verenigbaar met nog weer een nadere afweging van belangen teneinde die uitspraak te nuanceren of te relativeren.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/f6d893ac429b7760c1d4382732dd73b1123a48c95d0ec3248416503ff4fe4e64. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt f6d893ac429b7760c1d4382732dd73b1123a48c95d0ec3248416503ff4fe4e64, en de alinea staat in dat document op bytes 24478 tot 25354.