Alinea 78 Parket bij de Hoge Raad 26 februari 2002

Ik wil mij overigens nadrukkelijk distantiëren van een deel van hetgeen in de schrifturen ter onderbouwing van deze klacht naar voren is gebracht. Dat betreft de opmerking dat de Rechtbank heeft gehandeld in strijd met 'de geest van art. 11 lid 3 en 24 RO', en in verband met de behandeling van de vordering contact met het openbaar ministerie heeft onderhouden op een ongeoorloofde wijze die 'in de volksmond al gauw een onderonsje wordt genoemd'. Het komt mij voor dat deze bepalingen uit de Wet op de Rechterlijke Organisatie, achtereenvolgens een ontslaggrond ten aanzien van rechterlijk ambtenaren en een tot hen gericht algemeen gedragsvoorschrift, in deze context uit hun verband zijn gerukt, en dat de verwijzing daarnaar nietszeggend is. Het verwijt dat de Rechtbank ongeoorloofd contact met het openbaar ministerie heeft onderhouden door zich in het bezit van het inbeslaggenomen materiaal te laten stellen lijkt mij geheel ongegrond. Een rechter mag zich tot een procespartij wenden met het verzoek alsnog (ontbrekende) stukken te produceren die tot het dossier moeten behoren. Overigens merk ik op dat de raadsvrouwe blijkens het daarvan opgemaakte proces-verbaal in raadkamer van 4 juni 1998 heeft gezegd; "Er staat hier nu een immense stapel dozen; het kost dagen om dat materiaal allemaal door te nemen". Die opmerking laat zich bezwaarlijk anders verstaan dan dat de raadsvrouwe die dozen met inbeslaggenomen materiaal in de zittingszaal aanwezig vond, zodat dit materiaal - ook toen al - als onderdeel van het dossier ter beschikking van de Rechtbank stond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f6d893ac429b7760c1d4382732dd73b1123a48c95d0ec3248416503ff4fe4e64 | shasum -a 256