Citaat | Parket bij de Hoge Raad 24 mei 2002
Alinea 213 Parket bij de Hoge Raad 24 mei 2002
Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 24 mei 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD9601.
20 De mede namens mr Meijer geschreven brief van mr Houtzagers voeg ik ad informandum bij het dossier. Ik besef uiteraard dat het, in het licht van het vigerende cassatiestelsel, een hele stap is om bij partijen navraag te doen naar een feitelijk gegeven dat niet (duidelijk) uit de gedingstukken blijkt. Om verschillende redenen lijkt mij dat naast praktisch ook niet ongeoorloofd; vereist is uiteraard wel dat partijen gezamenlijk reageren, zoals in casu is geschied. De formele rechtvaardiging kan hierin worden gevonden dat de in de tekst geciteerde passage m.i. duidelijk indiceert dat de regeling eerst geruime tijd na het uitbrengen van de dagvaarding is getroffen. Ook de omstandigheid dat de advocaat van [verweerder], die bij zijn stellingname in feitelijke aanleg niet bepaald soberheid heeft betracht, dit punt (dat hij in de mva blijkbaar van enig belang vond, al blijkt niet welke betekenis hij eraan hechtte) in prima niet aan de orde heeft gesteld, wijst in die richting. Om partijen - die over deze kwestie niet hebben gedebatteerd, blijkbaar omdat zij, zoals mr Houtzagers vermeldt, de door mij gestelde vraag zonder belang achtten - niet voor verrassingen te stellen, leek het zinvol zekerheidshalve navraag te doen omtrent de juistheid van mijn uitleg. Hoewel het, in technische zin, mogelijk zou zijn om de betrokken passage te lezen als in de tekst weergegeven, zou ik dat niet hebben gedaan (en zou de daarop voortbouwende redenering achterwege zijn gebleven) wanneer bij navraag zou zijn gebleken dat mijn uitleg berustte op een misverstand. Ten slotte verdient nog opmerking dat de Strafkamer van Uw Raad niet veel moeite heeft met het aanvullen van het dossier met in het oog springende lacunes; zie recentelijk HR 22 mei 2001, NJ 2001, 656 en uitvoerig de aan het arrest voorafgaande conclusie van mijn ambtgenoot Fokkens; in zijn noot signaleert De Hullu dat de wettelijke basis van de naspeuringen van de A-G "geen hechte wettelijke basis hebben" (onder 1). Ten slotte zij ter rechtvaardiging van mijn stap nog vermeld dat de klacht m.i. sowieso faalt. De eenvoudigste weg tot verwerping is hoe dan ook dat de stelling van de Staat op dit punt niet ernstig kan zijn gemeend.
Zelf controleren
Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d6400aa62585a7838dbd35445f4c0c0dcaa80b72d697a35b69028b9f9ca4a0c4. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d6400aa62585a7838dbd35445f4c0c0dcaa80b72d697a35b69028b9f9ca4a0c4, en de alinea staat in dat document op bytes 64112 tot 66328.
$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d6400aa62585a7838dbd35445f4c0c0dcaa80b72d697a35b69028b9f9ca4a0c4 | shasum -a 256