Citaat | Parket bij de Hoge Raad 24 mei 2002

Alinea 25 Parket bij de Hoge Raad 24 mei 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 24 mei 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD9612.

Die stelling lijkt mij juist. Inderdaad geldt dat degene die in een dienstbetrekking werkzaam is in de regel aanspraak heeft op het minimumloon(4). Op die regel bestaan uitzonderingen - een daarvan kwam zojuist in voetnoot 4 al ter sprake - , maar er was niets gesteld dat ertoe kon leiden dat zo'n uitzondering zich in dit geval voordeed. Namens [eiser] is er terecht op gewezen dat geen feiten waren aangevoerd die tot toepassing van de (uitzonderings)regel van art. 2 lid 3 sub b (oud) WML(5) zouden kunnen leiden(6). Ik neem dan ook aan dat de rechtbank haar oordeel dat [eiser] voor het aanvullende deel van de overeenkomst met een afroepkarakter geen recht op het minimumloon kon doen gelden, niet op deze regel heeft gebaseerd (en voorzover dat anders mocht zijn onderschrijf ik de argumenten waarmee namens [eiser] wordt aangedrongen dat dat oordeel op een onvoldoende begrijpelijke gedachtegang zou berusten(7)). Waar de rechtbank dan wel aan gedacht heeft, kan in het midden blijven, want die gedachte, welke die ook geweest moge zijn, moet als onjuist worden aangemerkt. Ook op dienstbetrekkingen ingevolge - of in het kader van - oproep- of afroepcontracten, is de WML zonder meer van toepassing(8).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/7c3d91d012e005462b00e4f07e95f3bfe498a08b892535b23310ee2a92ccb142. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 7c3d91d012e005462b00e4f07e95f3bfe498a08b892535b23310ee2a92ccb142, en de alinea staat in dat document op bytes 10482 tot 11706.