Alinea 82 Parket bij de Hoge Raad 3 mei 2002

Het is dan ook ten overvloede dat ik opmerk dat het subonderdeel naar mijn mening gegrond is voorzover het klaagt over 's hofs motivering dat het feit dat de vader en zijn zonen volgens [eiseres] al vanaf 1992 vele miljoenen aan Sundat hebben onttrokken, bijdraagt tot het oordeel dat [eiseres] niet heeft aangegeven dat de met de met Joral overeengekomen vergoeding op 1 januari 1996 niet buitensporig was. Deze overweging is voor mij alleen te volgen als het hof daarmee heeft bedoeld dat Sundat, volgens [eiseres] zelf, toch al bijna was kaalgeplukt door de vader en de zonen, onder welke omstandigheden het er voor de verhaalsmogelijkheden van [eiseres] niet toe doet of de omvang van de managementvergoeding buitensporig was. Uit respect voor het hof zie ik ervan af deze wijze van redeneren te typeren. Ik volsta ermee te zeggen dat zij m.i. reeds onbegrijpelijk is omdat uit het enkele feit dat volgens [eiseres] al vanaf 1992 vele miljoenen aan Sundat zijn onttrokken, nog niet volgt dat Sundat daardoor in een zodanige financiële positie was geraakt dat zij als kaalgeplukt, reddeloos of hoe men dat anders wil typeren, viel te beschouwen. Anders gezegd: het enkele gestelde onttrekken van vele miljoenen sinds 1992 brengt nog niet mee dat de omvang van de managementvergoeding, aangenomen dat deze inderdaad excessief was, de verhaalsmogelijkheden van [eiseres] als voorwaardelijk schuldeiser van Sundat niet benadeelde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/481d0d47e35ab11b7fb7dbb65b2a71e09e2d42421fe5ed9b03ddeea7de18e328 | shasum -a 256