Alinea 92 Parket bij de Hoge Raad 1 maart 2002

In de gevallen waarin niet op de een of andere wijze blijkt van (al dan niet impliciete) beoordeling door een democratisch orgaan kan hooguit worden vastgesteld - zoals de Ondernemingskamer in deze zaak heeft gedaan - dat niet te verwachten is dat het aangewezen democratisch orgaan een oordeel over de ontwikkelingen bij het, op enige afstand van het politieke epicentrum functionerende, bestuursorgaan zal geven. Men kan niet uitsluiten dat die ontwikkelingen de aandacht van het democratisch orgaan zullen trekken en daaraan in het politiek debat aandacht zal worden besteed. Concreet gezegd: als de Tweede Kamer der Staten-Generaal zich alsnog gaat bezighouden met een doeltreffende inzet van de Rijksrecherche, en de aansturing daarvan door het Openbaar Ministerie, wordt de verdere besluitvorming ten aanzien van de Rijksrecherche verweven met in het politiek discours vastgestelde desiderata. Er is voor de Ondernemingskamer geen mogelijkheid om vast te stellen dat dit nimmer zal gebeuren. Dit geeft naar mijn indruk aan zijn oordeel dat niet gebleken is van een grondslag in politieke besluitvorming een enigszins toevallig karakter. Daarin behoeft geen onoverkomelijk bezwaar gezien te worden, aangezien de mogelijkheid dat een door een bestuursorgaan voorgenomen besluit in een later stadium een politiek oordeel zal uitlokken niet afdoet aan de vaststelling dat het bestuursorgaan zelfstandig, op gronden die geheel aan de bedrijfsvoering zijn ontleend, tot het voorgenomen besluit is gekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/97e68f06f19d4968cfb29083c3c561fb92cddf1f5442f89174186abd0b146a04 | shasum -a 256