Citaat | Parket bij de Hoge Raad 27 september 2002

Alinea 79 Parket bij de Hoge Raad 27 september 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 27 september 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AE0466.

4.10 Ten slotte het pièce de résistance in deze procedure: de zaak Van der Zwalmen-Massart.(12) Deze zaak betrof het Belgische stelsel van het huwelijksquotiënt, dat dient als fiscale stimulans voor het huwelijk, het gezinsleven en het hebben van kinderen en als tegemoetkoming aan gezinnen met bescheiden inkomsten. De maatregel is gunstig voor gezinnen met één inkomen en streeft naar herwaardering van de activiteiten van de thuiswerkende echtgenoot; het voordeel komt eveneens ten goede aan gezinnen met twee inkomens waarvan het tweede relatief laag is. De regeling houdt in dat 30% van het inkomen van de echtgenoot met het hoogste inkomen tot maximaal BEF 270.000 wordt toegerekend aan de echtgenoot zonder of met slechts een bescheiden inkomen. De overheveling naar de minstverdiener houdt - als gevolg van het stelsel van belastingvrije sommen en tariefsprogressie - een belastingverlichting in voor het echtpaar. De echtgenote van de belanghebbende was ambtenaar bij de Europese Commissie en ontving een van nationale inkomstenbelasting vrijgesteld salaris.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b737d1cf6de2b2ee25cbf61eaf26fb2620a276fc934c4e5dd4ad5966217e44a9. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b737d1cf6de2b2ee25cbf61eaf26fb2620a276fc934c4e5dd4ad5966217e44a9, en de alinea staat in dat document op bytes 28338 tot 29424.