Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 31 mei 2002

16. De vraag of het EVO de in art. 2 WAMN geformuleerde hulpregel bij de toepassing van art. 6 EVO al dan niet toelaat, is een vraag van uitleg van het EVO. Vgl. het Advies van de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht d.d. 12 december 1990 inzake de wetgevende jurisdictie van Nederland op het Nederlandse deel van het continentaal plat buiten de territoriale zee, opgenomen in: E.N. Frohn en E. Hennis, Staatscommissie IPR, geselecteerde adviezen, 1995, blz. 245 e.v., blz. 248. Deze vraag van uitleg kan niet worden voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, aangezien de Protocollen van 19 december 1988 inzake de interpretatiebevoegdheid van het Hof van Justitie met betrekking tot het EVO (Trb. 1989, 49 en 50) niet in werking zijn getreden. Het rapport Giuliano/Lagarde bevat geen aanwijzing dat de door de Nederlandse wetgever geformuleerde hulpregel niet door de beugel zou kunnen. Vgl. H.L.J. Roelvink, Het continentaal plat als IPR-aanknopingspunt, in: Struycken-bundel, 1996, blz. 273 e.v., blz. 281/282; zie ook Kluwers Verbintenissenrecht, losbl. III, Art. 6 EVO, aant. 5.4 (A.P.M.J. Vonken). Bij deze stand van zaken kan, dunkt mij, de rechter geen schending van art. 6 EVO worden verweten, indien hij de door de Nederlandse wetgever in art. 2 WAMN gegeven aanwijzing voor de interpretatie van art. 6 EVO volgt, ook al bindt die aanwijzing de rechter formeel niet. Subonderdeel 2.2, dat kennelijk uitgaat van de opvatting dat vóór de inwerkingtreding van de WAMN de door de wetgever aangewezen interpretatie van art. 6 EVO niet was toegestaan, faalt. Het miskent dat de uitleg van art. 6 EVO niet afhankelijk is van het tijdstip waarop de WAMN in werking is getreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ac5d45d24584d4f298a9c98a506e0ac123897af2e9e9443a01c2e37e131d4a97 | shasum -a 256