Alinea 59 Parket bij de Hoge Raad 31 mei 2002

Het argument dat de man zal terugverdienen hetgeen hij heeft inverdiend, raakt m.i. niet de vraag of eventueel aanwezige goodwill als zelfstandige waarde kan worden gerealiseerd. Men moet immers onderscheiden tussen de verdiencapaciteit van de man (die in de visie van de vrouw gunstig is beïnvloed doordat de man zijn praktijk in het verband van de maatschap uitoefent) en de uit aanwending van die capaciteit voortvloeiende inkomsten. De (toekomstige) inkomsten van de man, ook voor zover die worden vastgesteld volgens een systeem van winstverdeling waarin toetredende maten niet onmiddellijk een volledig winstaandeel genieten, vloeien voort uit de aanwending van de bedoelde verdiencapaciteit en niet uit een realisatie (verzilvering) van die verdiencapaciteit als zelfstandige waarde. Om het spreekwoordelijke beeld van de kip met de gouden eieren te gebruiken: de goodwill is de (meer)waarde van de kip en niet de (meer)waarde van de gouden eieren (alhoewel het één natuurlijk nauw met het ander samenhangt); die goodwill als zodanig realiseert men niet door het rapen en het verkopen van de gouden eieren, maar door verkoop van de kip. Ook het perspectief dat in de toekomst een winstverdelingsregeling zal gelden volgens welke toetredende maten niet onmiddellijk een vol winstaandeel genieten, behoefde het hof dus niet te weerhouden van het kennelijk aan zijn oordeel ten grondslag gelegde uitgangspunt dat eventueel aanwezige goodwill bij de man niet als zelfstandige waarde kan worden gerealiseerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb03b445a567eec2a95593792bbff914a9c13bee930f52d65017cfcc13e54d4b | shasum -a 256