Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 21 juni 2002

12. Ingevolge het eerste lid van art. 1:395b BW wordt een door de rechter vastgesteld bedrag dat de onderhoudsplichtige ouder voor de opvoeding en verzorging van zijn minderjarig kind moet betalen bij het bereiken van de meerderjarigheid van het kind van rechtswege omgezet in een bedrag dat terzake van levensonderhoud en studie van het meerderjarig kind moet worden betaald. Op het tijdstip waarop [eiser] bij de Rechtbank te Dordrecht het verzoek tot wijziging van de beschikking van 1 december 1983 indiende (27 januari 1994), had de in het eerste lid van art. 1:395b BW bedoelde omzetting reeds plaatsgevonden, aangezien [de zoon] op 7 juli 1993 meerderjarig was geworden. Bij de wijzigingsbeschikking is de beschikking van 1 december 1983 gewijzigd, doch uitsluitend voor het bedrag aan alimentatie dat [eiser] krachtens deze beschikking is verschuldigd over de periode van 9 augustus 1988 tot 7 juli 1993. Voor zover het wijzigingsverzoek van [eiser] betrekking had op het bedrag verschuldigd over de periode na 7 juli 1993 heeft de Rechtbank te Dordrecht overwogen dat [eiser] daarin niet ontvankelijk dient te worden verklaard, zulks kennelijk op de grond dat [de zoon] niet mede als verweerder kon worden aangemerkt. Dat het Hof op grond van dit een en ander heeft geoordeeld dat uit de wijzigingsbeslissing volgt dat [eiser] vanaf 7 juli 1993 verplicht bleef het bij de beschikking van 1 december 1983 vastgestelde bedrag thans als bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie van [de zoon] te betalen, getuigt niet van een onjuiste opvatting van de bepaling van het eerste lid van art. 1:395b en is ook niet onbegrijpelijk. Daarbij dient in aanmerking te worden genomen dat het Hof niet de vrijheid had om aan de - in kracht van gewijsde gegane - wijzigingsbeschikking wegens mogelijk daaraan klevende gebreken rechtsgevolgen te ontzeggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d2f89f2910d550ca83b36fbd950bb4af17811263fd0b7c9c25b0a3568aeca58d | shasum -a 256