Alinea 94 Parket bij de Hoge Raad 6 december 2002

Interessanter wordt het, indien er (...) een wijziging in de rentestand optreedt. Laten we daarbij eerst het geval onder de loep nemen, dat de rente zou dalen. In principe zou de beurswaarde van de obligaties dan een stijging ondervinden, die onder omstandigheden misschien zelfs hoger kan zijn dan de daling, die te verwachten zou zijn op grond van de 'slijtage' van het bedrag dat aanvankelijk voor de hogere rente betaald was. Indien belanghebbende het meest profijtelijke systeem gekozen zou hebben - kostprijs of lagere beurswaarde - zou het theoretisch aan het jaar toe te rekenen bedrag van de voor de hogere rente betaalde kostprijs weleens geheel of ten dele gecompenseerd kunnen worden met de autonome waardestijging van de obligaties op grond van deze latere daling van de normale rentestand. Naar mijn mening biedt het waarderingssysteem onvoldoende manoeuvre-ruimte om dan toch nog tot een jaartoerekening van de voor de hogere rente betaalde kostprijs te geraken. Centraal staat namelijk de waardering van de obligaties. Zolang de beurswaarde daarvan niet daalt, lijkt er niet een voldoende rechtvaardiging voor een afboeking op grond van particulier algebraïsch geknutsel. Onder die omstandigheden gaat de afsplitsing in een afzonderlijke transitoirische post van de voor de hogere rente betaalde kostprijs betekenis krijgen. Deze post kan namelijk over de betreffende jaren ten laste van de winst worden gebracht. Intussen zal de waarde van de obligaties door de rentedaling weliswaar stijgen, maar de belastingplichtige wordt daar dan niet door geplaagd, aangezien hij niet een nog niet gerealiseerde winst behoeft te nemen. De boekwaarde kan derhalve op het nominale bedrag blijven staan, terwijl het voor de hogere rente betaalde bedrag ongehinderd door de stijging van de beurswaarde kan worden afgeschreven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fe45c2c7699b43a665882ba5b9eb4c2548f3d7c4f31f52aaee377d55cc1fa6de | shasum -a 256