Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 11 oktober 2002

15. 's Hofs oordeel dat sprake is van gedrag dat op grond van art. 29 CMR jo. art. 8:1108 lid 1 BW aan een beroep op aansprakelijkheidsbeperking in de weg staat, berust hierop dat welbewust instructies zijn genegeerd en dat indien de vrachtwagen wèl volgens die instructie op de parkeerplaats in Venlo was geparkeerd, de diefstal hoogstwaarschijnlijk niet had plaatsgevonden. Door aldus te oordelen heeft het Hof miskend dat het negeren van de instructie en de omstandigheid dat diefstal hoogstwaarschijnlijk was uitgebleven, indien de instructie wèl was opgevolgd, weliswaar het gedrag van de chauffeur als gevaarlijk kunnen kwalificeren, maar zonder meer niet de gevolgtrekking kunnen dragen dat, toen de chauffeur in strijd met de instructie de vrachtwagen op de parkeerplaats in Gulpen parkeerde, de kans dat de goederen zouden worden gestolen aanzienlijk groter was dan de kans dat dit niet zou gebeuren. Aan het eerste element van de door de Hoge Raad geformuleerde maatstaf is dus niet voldaan. Dat aan dit element niet is voldaan volgt ook reeds hieruit dat, naar 's Hofs vaststelling, onvoldoende aannemelijk is geworden dat de kans op diefstal in het concrete geval zo groot was dat deze als "waarschijnlijk" gevolg van het parkeren op de parkeerplaats in Gulpen moet worden aangemerkt. Uit dit een en ander volgt dat het Hof kennelijk is uitgegaan van een onjuiste maatstaf; het Hof heeft miskend dat van roekeloos gedrag met de wetenschap dat de schade er waarschijnlijk uit zou voortvloeien pas sprake kan zijn, wanneer de kans dat het aan het gestelde gedrag verbonden gevaar zich zal verwezenlijken aanzienlijk groter is dan de kans dat dit niet zal gebeuren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4db03b192cddbcd3b88c6016d4d39e51e279566f2278271680929f8d84fde84d | shasum -a 256