Alinea 11 Parket bij de Hoge Raad 12 november 2002

3.2. Ik wijs er op dat het hof heeft bewezenverklaard dat verdachte telkens opdracht en/of feitelijk leiding heeft gegeven. De rechter hoeft niet te kiezen uit "opdracht geven" of "feitelijk leiding geven" aangezien zodanige keuze voor de strafrechtelijke betekenis van het bewezenverklaarde van geen belang is. Opdracht geven en daarbij feitelijk leiding geven leveren niet twee feiten op.(2) Dat betekent dat indien voldaan is aan de eisen die de rechtspraak aan 'feitelijk leidinggeven' stelt het middel tevergeefs is voorgesteld. En aan die eisen is volgens mij voldaan. Van feitelijk leiding geven kan immers onder omstandigheden sprake zijn indien verdachte -hoewel daartoe bevoegd en redelijkerwijs gehouden- maatregelen ter voorkoming van de verboden gedraging achterwege laat en bewust de aanmerkelijke kans aanvaardt dat de verboden gedraging zich zal voordoen. Die bewuste aanvaarding van de aanmerkelijke kans kan zich voordoen indien hetgeen verdachte bekend was omtrent het begaan van strafbare feiten door de rechtspersoon rechtstreeks verband hield met de in de tenlastelegging omschreven verboden gedragingen.(3) Alleen al uit bewijsmiddel 1 heeft het hof het feitelijk leiding geven kunnen afleiden. Verdachte bepaalde het algemene beleid en uit zijn eigen verklaring als bewijsmiddel 1 opgenomen is af te leiden dat hij van mening was dat het voortbestaan van het bedrijf (soms) dwong tot het overtreden van vergunningsvoorwaarden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03a219f9d654eb619d93365569c880be561b04b2fcbbd5a2b0a44274f9dce31f | shasum -a 256