Alinea 38 Parket bij de Hoge Raad 9 augustus 2002

14) De aanwijzingen waarop in het middel onder A verder een beroep wordt gedaan, acht ik in dit verband bepaald niet doorslaggevend. Dat het eiland zich op (ruime) afstand van de gehuurde woning zou bevinden legt nauwelijks gewicht in de schaal, als men in aanmerking neemt dat niet gesteld is dat het houden van schapen en pluimvee op dat eiland zou gebeuren buiten het verband van het ter plaatse wonen van [verweerder] c.s. (bijvoorbeeld: in het kader van een bedrijf dat [verweerder] c.s. elders voeren). Het houden van dieren als de onderhavige (na)bij zijn woning, lijkt mij in het algemeen eerder aan te merken als een activiteit die tot het wonen ter plaatse te rekenen is (en dus als iets wat onmiddellijk verband houdt met het ingevolge de huurovereenkomst verschuldigde woongenot), dan als iets wat van het wonen en het woongenot los staat, en op zichzelf beschouwd mag worden. In het verlengde daarvan legt ook het feit dat de ("eigenlijke") huurovereenkomst alleen op de tuinmanswoning betrekking zou hebben (gesteld al dat dat zou vaststaan, wat ik overigens niet voetstoots aanneem) nauwelijks gewicht in de schaal. Het ligt, bijvoorbeeld, in de rede dat [verweerder] c.s. om hun woning te bereiken, gebruik moeten maken van op het landgoed aanwezige toegangswegen of -paden die niet tot het "eigenlijke" gehuurde behoren (maar die tot algemeen gebruik ten dienste van het landgoed bestemd zijn)(11). Toch hoort het recht om zulke toegangsfaciliteiten te gebruiken onmiskenbaar tot de rechten die onmiddellijk verband houden met het verschuldigde huurgenot, en doet daaraan niet af dat de huurovereenkomst alleen de woning (en niet de toegangsfaciliteiten) betreft.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7bddf63d11be03129018ab87477fc968fd30dd7439b0c41205fee6c85db7e66e | shasum -a 256