Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 13 september 2002

25) Daarbij past (misschien) één kwalificatie: het is denkbaar dat partijen, dan wel dat de partij die daarbij als enige belang heeft, (ook) in een Antilliaanse appelprocedure ondubbelzinnig duidelijk maken (of maakt) dat men bepaalde onderdelen van het geschil niet in het hoger beroep wil betrekken. In dat geval zou ik menen dat de regel dat de partijen mogen bepalen wat zij aan de rechter wensen voor te leggen - de "partijautonomie"(17) - voorrang neemt boven de regels betreffende de informele wijze van instellen van het rechtsmiddel van hoger beroep en de regels inzake ambtshalve beoordeling van uitspraken in hoger beroep. In het Nederlandse procesrecht - waarbij echter steeds in aanmerking is te nemen dat dat juist niet tot uitgangspunt neemt dat de appelrechter de uitspraak van de eerste aanleg ambtshalve beoordeelt - kennen wij een enigszins vergelijkbaar verschijnsel, in de vorm van het beperkte appel van elkaar opvolgende vonnissen of van vonnissen in samenhangende zaken, i.h.b.: zaken in conventie en in reconventie. Daarover is immers beslist dat de rechter ervan uit moet gaan dat een appel op het gehele in eerdere beslissingen beoordeelde geschil betrekking heeft, ook als de appellant verzuimt aan te geven dat hij ook bepaalde tussenvonnissen of beslissingen in tegelijkertijd beoordeelde en verknochte zaken op het oog heeft; maar dat dat anders kan zijn als de appellant ondubbelzinnig te kennen geeft dat hij een bepaalde beslissing niet in zijn appel wil betrekken(18).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/deaa7c363450f77a7be805beefe4d5d152f0d132acddfcde3204ae45870e2851 | shasum -a 256