Alinea 173 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2002

Het Hof overweegt niet dat de Inspecteur stelt dat sprake is van misbruik omdat Fokker Aviation B.V. ƒ 400 miljoen verliescompensatie heeft meegekregen. Toegegeven zij dat de overwegingen niet geheel helder zijn. Ik heb de indruk dat het Hof hier als volgt redeneert: de Inspecteur heeft uit onvrede over het meegeven van verliezen aan Fokker Aviation B.V. - een onvrede die onterecht is nu de standaardregeling nu juist behelst dat alle verliezen bij de voormalige fiscale-eenheidsmoeder achterblijven - ter compensatie een vrijvalwinst bij de belanghebbende in aanmerking genomen. Dat standpunt van de Inspecteur is meer misplaatst dan een beroep op de kwijtscheldingswinstvrijstelling zodat hij het recht verspeelt om te klagen over misbruik van de kwijtscheldingswinstvrijstelling. Hoe het ook zij: de stelling dat sprake zou zijn van misbruik van de kwijtscheldingswinstvrijstelling is niet overtuigend, nu die (mede) steunt op de redenering dat sprake is van misbruik van de vrijstelling indien voldaan is aan de voorwaarde voor die vrijstelling, namelijk dat de schulden niet zullen worden voldaan (in andere woorden: niet meer voor verwezenlijking vatbaar zijn). Een zodanige uitleg van de wet, die inhoudt dat het voldoen aan een wettelijke voorwaarde een aanwijzing zou zijn dat de regeling naar doel en strekking toepassing mist, is evident onjuist. Evenmin overtuigt het andere argument van de Inspecteur, namelijk dat de enige reden van kwijtschelding het voorkomen van belastingheffing is. Dat argument wordt in het cassatieberoepschrift, blz. 10, als volgt toegelicht:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3c0ca2e6ee8d383ecf47c74d709da96ad7e3a8a764e0300d89dd119dfa89e884 | shasum -a 256