Alinea 61 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2002

5.1 Ten aanzien van het eerste geschilpunt heeft het Hof verwezen naar het arrest HR 14 juni 2000, BNB 2000/269 na conclusie A-G Wattel en m.nt. G.T.K. Meussen (zie onder 7.1), en geoordeeld dat U in het midden heeft gelaten wanneer sprake is van de situatie dat vaststaat welke de omvang van het ter zake van de vrijval van schulden verkregen voordeel is. Het Hof is derhalve bij zijn beslissing vervat in de uitspraak van 17 juni 1999, nr. 99/1182, onderdelen 5.1.2. t/m 5.1.6. gebleven. Dat betekent dat volgens het Hof winstneming - afhankelijk van de omstandigheden - in beginsel op zijn vroegst kan plaatsvinden ná het verbindend worden van de slotuitdelingslijst. Een uitzondering deed zich volgens het Hof niet voor. Het Hof oordeelde dat per ultimo van de jaren 1999 en 2000 nog onvoldoende vaststond welke schulden niet zouden worden voldaan en zouden vrijvallen, en wat de omvang van de baten was. Het Hof heeft daarbij in aanmerking genomen dat ten aanzien van een aantal schulden de reële mogelijkheid bestond dat ze zouden worden kwijtgescholden; dat een groot deel van de schulden betwist werd; dat de belanghebbende aanspraak maakte op vergoeding van de door haar en de gezamenlijke crediteuren geleden schade als gevolg van het opleggen van (voorlopige) aanslagen over de jaren 1998 t/m 2000; en dat de kans dat na het verbindend worden van de slotuitdelingslijst de vereffening zal (moeten) worden heropend bepaald niet te verwaarlozen was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3c0ca2e6ee8d383ecf47c74d709da96ad7e3a8a764e0300d89dd119dfa89e884 | shasum -a 256