Alinea 20 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

2.2. Alvorens op deze klachten in te gaan, schets ik in het kort de procedure voor beëindiging van de toepassing van een schuldsaneringsregeling. De normale gang van zaken is dat de rechtbank tegelijk met het saneringsplan de termijn vaststelt gedurende welke de schuldsaneringsregeling wordt toegepast (art. 343 lid 2 Fw). Tegen het einde van deze termijn wordt op voordracht van de rechter-commissaris, op verzoek van de bewindvoerder of van de schuldenaar dan wel ambtshalve door de rechtbank een zitting bepaald (art. 352 lid 1 Fw). Binnen acht dagen na deze zitting doet de rechtbank uitspraak over de vraag of de schuldenaar in de nakoming van een of meer uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen is tekortgeschoten en of de tekortkoming aan de schuldenaar kan worden toegerekend (art. 354 lid 1 Fw). Zodra die uitspraak in kracht van gewijsde is gegaan, gaat de bewindvoerder over tot het opmaken van een slotuitdelingslijst. De toepassing van de schuldsaneringsregeling eindigt van rechtswege zodra de slotuitdelingslijst verbindend is geworden (art. 356 lid 2 Rv). Dit laatste brengt mee, dat de toepassing van de schuldsaneringsregeling op een latere datum kan eindigen dan de dag waarop de krachtens art. 343 lid 2 Fw vastgestelde termijn verstrijkt(5). Naast de gewone beëindiging van de toepassing van een schuldsaneringsregeling bestaat de mogelijkheid van een tussentijdse beëindiging door de rechter. Deze wordt geregeld in art. 350-351 Fw.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01752f2b9dfc20becdabe79b13baf9512e09c0521b1d6f3398bf3a44b7e53ed5 | shasum -a 256