Alinea 23 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

2.5. Dan kom ik nu toe aan de klacht zelf. De twaalfde titel van Boek 1 (oud) Rv, waartoe art. 429n Rv behoorde, is slechts in werking getreden voor bepaalde procedures. Tot de aangewezen procedures behoren niet de schuldsaneringsprocedures als bedoeld in titel III van de Faillissementswet(8). Art. 429n (oud) Rv is dus niet rechtstreeks van toepassing. Van die gedachte is ook het hof in het bestreden arrest uitgegaan. Sedert 1 januari 2002 is het beginsel van uitsluiting van tussentijds hoger beroep opgenomen in art. 358 lid 3 Rv voor rekestprocedures. Eenzelfde regel geldt sinds 1 januari 2002 voor rolprocedures: zie art. 337 lid 2 Rv(9). De schuldsaneringsprocedures zijn na 1 januari 2002 rekestprocedures gebleven die in een vonnis eindigen. Sedert 1 januari 2002 bepaalt art. 362 lid 2 Fw dat de derde titel van boek 1 Rv (verzoekschriftprocedure in eerste aanleg) niet van toepassing is op verzoeken ingevolge de Faillissementswet(10). Een merkwaardig gevolg van het afsplitsen van de bepalingen omtrent het hoger beroep van beschikkingen in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering(11) is dat art. 362 lid 2 Fw nu alleen iets zegt over de niet-toepasselijkheid van de procedurevoorschriften in eerste aanleg. In het ongewisse blijft of in de bedoeling van de wetgever de nieuwe art. 358 - 362 Rv wel van toepassing zijn op surseance- en schuldsaneringsprocedures. Een aantal van die bepalingen botst met procedurele voorschriften in de Faillissementswet. De sleutelbepaling lijkt gelegen te zijn in het nieuwe art. 362 Rv: "voor zover uit een andere wettelijke regeling niet anders voortvloeit".

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01752f2b9dfc20becdabe79b13baf9512e09c0521b1d6f3398bf3a44b7e53ed5 | shasum -a 256