Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

2.9. Bij gegrondbevinding van onderdeel 1 kan de subsidiaire klacht van onderdeel 2 onbesproken blijven. Niettemin wil ik onderdeel 2 bespreken. In de jurisprudentie over art. 337 lid 2 (oud) Rv(13) heeft de Hoge Raad uitgemaakt dat wanneer sprake is van een gedeeltelijk eindvonnis (d.w.z. wanneer in het vonnis omtrent enig deel van het gevorderde door een uitdrukkelijk dictum een einde aan het geding wordt gemaakt), hoger beroep tegen het finale gedeelte van het vonnis moet worden ingesteld binnen de appeltermijn. De verklaring van de rechter op de voet van art. 337 lid 2 (oud) Rv, dat tussentijds hoger beroep van het vonnis niet is toegestaan, doet aan niet af aan die appeltermijn. Stelt een procespartij binnen die appeltermijn hoger beroep in tegen het deelvonnis, dan mag zij, niettegenstaande de rechterlijke verklaring ex art. 337 lid 2 (oud) Rv, naast haar grieven tegen het finale gedeelte van het vonnis ook grieven richten tegen het interlocutoire gedeelte van het vonnis(14). In de vakliteratuur is de vraag gerezen of deze jurisprudentieregel ook moet worden toegepast wanneer sprake is van een deelbeschikking in een rekestprocedure. Dat zou betekenen dat - niettegenstaande art. 429n, derde lid (oud) Rv - tegelijk met de grieven tegen het finale gedeelte van de beschikking ook grieven mogen worden gericht tegen het interlocutoire gedeelte van de beschikking vóórdat de eindbeschikking is gegeven. In de literatuur wordt deze vraag bevestigend beantwoord(15). Ik sluit me daarbij aan en acht onderdeel 2 gegrond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01752f2b9dfc20becdabe79b13baf9512e09c0521b1d6f3398bf3a44b7e53ed5 | shasum -a 256