Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 20 september 2002

10. Het Hof heeft in dit geding aan de wijziging van de alimentatie een werking verleend die in de Toelichting Meijers wordt gekwalificeerd als een "verlaging met terugwerkende kracht". Het Hof heeft zijn beslissing gemotiveerd met de overweging dat het redelijk is de datum van indiening van het inleidend verzoekschrift - 22 oktober 1999 - als ingangsdatum aan te merken nu de vrouw vanaf die datum rekening kon houden met een eventuele wijziging van de hoogte van de alimentatie. Daarmee heeft het Hof mijns inziens voldaan aan de motiveringseisen die, zoals gezegd, naar mijn oordeel ook aan een beslissing als de onderhavige moeten worden gesteld. De vrouw heeft in eerste aanleg betoogd dat de alimentatie niet met terugwerkende kracht kan worden gewijzigd (verweerschrift onder nr. 14) en in appèl dat de Rechtbank conform vaste jurisprudentie en terecht heeft geoordeeld dat van de vrouw niet kan worden verwacht dat zij het teveel betaalde als onverschuldigd betaald zou moeten teruggeven nu deze bijdrage juist is samengesteld ter dekking van de kosten van haar levensonderhoud (verweerschrift tevens houdende incidenteel appèl, p. 6, tweede alinea). Het Hof heeft op de stellingen van de vrouw gerespondeerd met de overweging het redelijk te achten de datum van indiening van het inleidend verzoekschrift als ingangsdatum aan te merken nu de vrouw vanaf die datum rekening kon houden met een eventuele wijziging van de hoogte van de alimentatie; in die overweging ligt het oordeel besloten dat de vrouw vanaf bedoelde datum ook rekening had moeten houden met een zodanige wijziging. De klacht dat onbegrijpelijk is wat het Hof met zijn overweging bedoelt, faalt. Met zijn gewraakte overweging heeft het Hof tot uitdrukking gebracht dat naar zijn oordeel de vrouw vanaf de datum van indiening van het inleidend verzoekschrift in haar bestedingen rekening had moeten houden met de mogelijkheid dat de rechter zou oordelen dat de alimentatie wegens de reeds ingetreden vermindering van de draagkracht van de man niet meer aan de wettelijke maatstaven voldeed en dat op die grond de alimentatie met ingang van een eerdere datum dan de datum van de uitspraak zou worden verlaagd. 's Hofs oordeel is niet onbegrijpelijk al heeft 's Hofs beslissing voor de vrouw ingrijpende gevolgen en al blijkt uit de parlementaire geschiedenis dat een beslissing als de onderhavige door de wetgever niet als de in de regel aangewezen beslissing werd beschouwd. Daarbij zij bedacht dat de beslissing om de alimentatie voor het verleden te handhaven op het oude niveau of op het bedrag dat in feite is voldaan (hetgeen in casu op hetzelfde neerkomt) voor de man evenzeer ingrijpend zou zijn geweest in aanmerking genomen dat de man ingrijpende maatregelen zal hebben moeten nemen om aan zijn alimentatieverplichtingen te blijven voldoen ondanks het ontbreken van draagkracht. Het Hof heeft geoordeeld dat in het onderhavige geval geen aanleiding bestond de alimentatie tot aan de datum van zijn uitspraak te bepalen op het bedrag dat in feite was betaald en daarmee de alimentatie te handhaven op het oude niveau. Dat stond het Hof vrij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/16a74eb9cfe0fc3bf9099ca2c76fae073972c97b49f9e0e506e9951d60b7e8fd | shasum -a 256