Alinea 64 Parket bij de Hoge Raad 20 september 2002

Ik denk dat het vooral zin heeft om die vraag te onderzoeken, uitgaande van de veronderstelling dat de in het voorafgaande besproken feiten met betrekking tot de door CB gestelde "noodsituatie" uiteindelijk niet blijken op te leveren, dat er aan de kant van CB geen ingebrekestelling vereist was om een beroep op wanprestatie van CC te kunnen doen (en dat dus overeind blijft, dat CC niet uit hoofde van wanprestatie schadeplichtig is). In het andere geval - dus het geval dat (in cassatie: hypothetisch) aangenomen moet worden dat zich wèl een dusdanige noodsituatie heeft voorgedaan dat die rechtvaardigde dat CB zonder ingebrekestelling werkzaamheden op zich nam, en aansluitend het recht heeft om CC voor de betreffende schade aan te spreken - ligt in de rede, dat de betreffende schade ook ten titel van ongerechtvaardigde verrijking kan worden gevorderd. In deze veronderstelling geldt immers dat de kosten (voorzover redelijkerwijs gemaakt in verband met van CC "overgenomen" bouwwerkzaamheden) ten rechte voor rekening van CC waren, ten onrechte ten laste van CB zijn gekomen, en dat het genot van de gerealiseerde bouwwerken hoe dan ook aan CB, als huurster, toekwam. Dat laatste betekent dat de redenering dat CB gedurende de huurovereenkomst van het gebouwde kan profiteren en daarom niet benadeeld is, geen steek houdt: CB had al van meet af aan recht op het profijt van de betreffende voorzieningen, en is benadeeld doordat zij nu - in deze hypothese: ten onrechte - de stichtingskosten daarvoor (gedeeltelijk) voor haar rekening heeft gekregen(26).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c2bcc20aa0cbda36fa32ca22367f947108fad00ec30d68a3694e44359583a117 | shasum -a 256