Citaat | Parket bij de Hoge Raad 20 september 2002

Alinea 38 Parket bij de Hoge Raad 20 september 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 20 september 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AE3377.

10) In het verlengde hiervan ligt het ook namens DTI benadrukte argument: de aanspraak op salaris is zo niet het enige, dan toch verreweg het belangrijkste sequeel van de aan de werknemer toegekende functieloonschaal. Als de te onderzoeken bepaling uit art. 19 dat aspect niet beoogt te regelen (en daar komen de bevindingen van de rechtbank op neer) blijft er, althans voor het geval van inschaling in een hogere functieloonschaal, nauwelijks een zinvolle betekenis voor de bepaling meer over - dit a fortiori wanneer men, zoals de rechtbank heeft gedaan, ook voor de aanspraken op verhoging overeenkomstig de binnen een functieloonschaal voorkomende treden de in het verleden liggende jaren in aanmerking neemt, en niet slechts de na de krachtens art. 19 geldende datum vallende jaren. Materieel is er dan niets aan te wijzen wat, door toepassing van de in art. 19 neergelegde regel(s) over het ingaan van de nieuwe functiewaardering, aan de rechten van de werknemer toe- of afdoet. Het valt dan ook op dat namens [verweerder] geen van de aanspraak op salaris te onderscheiden aanspraken zijn genoemd, waarop de door de rechtbank gevonden uitleg van art. 19 een zinvolle toepassing zou kunnen vinden (terwijl ik wel veronderstel dat de kundige raadsman van [verweerder] daarnaar heeft gezocht).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/3298b5915beb26e35044c58bebf2cca790ebca4a4604eedefcb5a8f836739537. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 3298b5915beb26e35044c58bebf2cca790ebca4a4604eedefcb5a8f836739537, en de alinea staat in dat document op bytes 13746 tot 15055.