Alinea 43 Parket bij de Hoge Raad 13 september 2002

9) Ook 's hofs beslissing inzake de vraag of [verweerster] voordeel heeft kunnen genieten op grond van de rechtsverhouding tussen haar en [verweerster] (oud), houdt m.i. in cassatie geen stand. Zoals onder 7 is uiteengezet kan het begrip economische eigendom meebrengen dat het belang van de zaak de belanghebbende volledig aangaat. Dat er bij economische eigendom niet altijd sprake is van precies dezelfde verdeling van belangen en daarmee van risico's, brengt mee dat de eiser dient te stellen en zo nodig te bewijzen dat het in het geding zijnde belang in het concrete geval de gedaagde aangaat. Voor de onderhavige zaak houdt dat in dat de Staat diende te stellen en zo nodig diende te bewijzen dat [verweerster] als economisch eigenares van de zaak het belang van de aan de bodemsanering verbonden waardestijging van de grond aanging. [verweerster] heeft vanaf het begin van de procedure bestreden dat zij is verrijkt (productie 11 bij conclusie van eis; conclusie van antwoord onder 9), maar niet dat het belang van de aan de bodemsanering verbonden waardestijging van de grond verrijking haar aanging. Integendeel, zij heeft betoogd dat zij het perceel grond in eigendom heeft verkregen (conclusie van antwoord onder 9), dat zij daarvoor een koopprijs heeft betaald (memorie van grieven onder 12.3) en dat zij grond aan de kopers van de woningen heeft verkocht en daarvan de opbrengst heeft verkregen (conclusie van antwoord onder 11, conclusie van dupliek onder 7). De geringe opbrengst van de grond staat volgens haar aan verrijking in de weg, niet het feit dat het belang van de aan de bodemsanering verbonden waardestijging van de grond haar niet aangaat. Door te betogen dat de opbrengst van de verkochte grond ten goede van [verweerster] is gekomen, geeft zij aan dat het belang van de waarde van de grond inderdaad bij haar is gelegen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/100beb7446bb304675c13c929f1cc4c929eca722894565963120cdb5cbc15d0d | shasum -a 256