Alinea 28 Parket bij de Hoge Raad 4 juni 2002

3.7 Het hof heeft vastgesteld dat uit de stukken blijkt dat zich in april 1999 een nog niet eerder gehoorde getuige bij de politie heeft gemeld en een verklaring heeft afgelegd over de betrokkenheid van verdachte bij de moord op [het slachtoffer] en dat met name deze verklaring reden was voor een nieuw onderzoek tegen verdachte. Ik vermeld daar nog bij dat van die verklaring reeds melding wordt gemaakt in het rapport aanvraag GVO van 25 augustus 1999. Daarmee kan - nog even los gezien van de inhoud van de verklaring - voldaan zijn aan de (formele) vereisten van art. 255 lid 2 Sv. 's Hofs oordeel, dat de stelling van de raadsman dat de verklaring van de april-getuige teneinde te kunnen voldoen aan de eisen die art. 255 Sv stelt de vorm zou moeten hebben van een verklaring van een getuige zoals bedoeld in art. 342 eerste en tweede lid Sv dan wel dat van die verklaring proces-verbaal zou moeten worden opgemaakt geen steun vindt in het recht, getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting. In het tweede lid van art. 255 Sv staan de 'verklaringen van getuigen' apart genoemd naast 'processen-verbaal'. De stelling dat de "april-getuige" pas in het dossier opduikt nadat de beslissing om (opnieuw) tot vervolging over te gaan is genomen, is gelet op dit rapport aanvraag GVO feitelijk onjuist. Dat er sprake is geweest van het achterhouden of ontbreken van stukken is niet aannemelijk geworden. De raadsman kan en kon over dezelfde gegevens beschikken als waarover de rechter-commissaris kon beschikken ten tijde van de opening van het GVO.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/78639ee70056559b0676fec5e4119538b61e3aab38c0a7c50d51dad8832368fe | shasum -a 256