Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 8 oktober 2002

Van belang is dus dat voor de behandeling in hoger beroep niet het in eerste aanleg gewezen vonnis, maar de tenlastelegging in eerste aanleg de grondslag vormt. De verdachte kan inschatten wat hem in hoger beroep te wachten kan staan. Hoewel de rechtspraak van het Europees Hof wat dit aangaat nog niet op alle punten duidelijkheid verschaft, is wat mij betreft wel helder dat het niet beschikbaar zijn van het verkorte vonnis binnen de appeltermijn - gelet op het Nederlandse systeem - geen schending van artikel 6 oplevert. Dit kan - anders dan de steller van het middel voorstaat - dan ook niet uit het genoemde arrest worden afgeleid. Het gaat er veeleer om dat er in het openbaar uitspraak is gedaan, dat de verdachte daarbij aanwezig heeft kunnen zijn, dat hij ook op andere wijze binnen de appèltermijn kennis heeft kunnen krijgen van de globale inhoud van het vonnis en op grond daarvan tijdig heeft kunnen beslissen al dan niet in appèl te gaan. Daaraan is gelet op hetgeen onder 7 en 8 is opgemerkt in casu voldaan. Ik merk nog op dat het recht op informatie zoals neergelegd in art. 6 lid 1 en 3 onder a en b EVRM zeker inhoudt dat je als verdachte recht hebt op een afschrift van het tegen je gewezen vonnis. Vanuit Europees perspectief valt over de termijn daarvan echter in het algemeen niet veel te zeggen. Vanuit verdedigingsoogpunt is het echter gelet op de Nederlandse strafprocesuele regels voldoende als een afschrift van het vonnis ruim voor de behandeling in hoger beroep beschikbaar is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e64fe9220fb78051290ac817aff11e27caf2e6bb11f92b45404874dd371923d | shasum -a 256