Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 15 november 2002

"Dat [verzoekster 2] bereid en in staat is de bestemming op deze gronden zelf te realiseren, staat wel vast en is door de gemeente ook niet - voldoende - betwist. De voor de uitbreiding van de bedrijfsgebouwen vereiste vergunningen, heeft [verzoekster 2] reeds verkregen. Dat deze bestemmingsrealisatie door [verzoekster 2] op financiële problemen zou stuiten, is door de gemeente niet gesteld. Het geschil spitst zich toe op de vraag welke voorwaarden de gemeente mag stellen ten aanzien van de bestemmingsverwezenlijking door [verzoekster 2], meer in het bijzonder of de gemeente mag verlangen dat [verzoekster 2] bijdraagt in de ontwikkelingskosten van het gehele industrieterrein. De gemeente voert aan dat zij die ontwikkelingskosten niet - volledig - met behulp van de haar ter beschikking staande instrumenten (baatbelasting en/of exploitatie-overeenkomst) kan verhalen en dat zij deze kosten derhalve wil doorberekenen in de prijs van de te zijner tijd uit te geven bouwrijpe grond. Daartoe is vereist dat zij die grond eerst in eigendom verkrijgt. Indien [verzoekster 2] de gelegenheid krijgt de bestemming zelf te realiseren, moet de gemeente wel in dezelfde positie worden gebracht als waarin zij zou verkeren indien zij wel eigenaar van de grond zou zijn en dus is [verzoekster 2] gehouden haar aandeel in de ontwikkelingskosten van het gehele industrieterrein te voldoen. Die kosten zijn verdisconteerd in de koopsom van f 82,50 (prijspeil 1998), die [verzoekster 2] en de gemeente zijn overeengekomen. Zo niet, dan wordt de gemeente door de gewraakte overeenkomst tussen [verzoekster 2] en [verzoeker 1] in haar belang bij haar voorkeurspositie geraakt."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eba326c0b31fd77151d5fd17897d2efc333f89370872481431a5e32d51cb45c6 | shasum -a 256