Citaat | Parket bij de Hoge Raad 22 november 2002

Alinea 94 Parket bij de Hoge Raad 22 november 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 22 november 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AE4472.

8.5 Uit HR 4 mei 1994, BNB 1994/234 t/m 236 met conclusie Van Soest en noot Sinninghe Damsté (hierboven, 6.8, geciteerd) zou nu afgeleid kunnen worden dat bij gebreke van "loonbewustheid" geen brutering behoort plaats te vinden. Ik meen echter dat dit ontbreken van loonbewustheid in casu fiscaalrechtelijk aan de belanghebbende toegerekend moet worden, nu de verhaalsbelemmering in haar risicosfeer ligt: zij heeft een fiscaal niet bovenmatig pleitbaar standpunt ingenomen om werkgeversredenen (onderhandelingen met de bonden); zij had in het personeelsblad (en jegens de bonden) een voorbehoud kunnen maken; zij had zich fiscaalrechtelijk tijdig kunnen doen voorlichten (hetgeen volgens het Hof de onpleitbaarheid van haar standpunt meteen aan het licht zou hebben gebracht: r.o. 5.4). Anders dan in BNB 1994/234-236, ligt de verhaalsbelemmering in casu niet in een wettelijke bepalingen, maar in belanghebbendes eigen gedrag.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/77bbf11bed8b6d7ffae412587b1683c10e5290353931178eeb18938af88e171c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 77bbf11bed8b6d7ffae412587b1683c10e5290353931178eeb18938af88e171c, en de alinea staat in dat document op bytes 42055 tot 42997.