Alinea 72 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

12) M.i. gaat de klacht uit van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de betekenis van art. 7A:1631 lid 2 onder b resp. 1627 lid 2 onder b. Op de gedachte dat de huurder in beginsel tien jaar (art. 7A:1625 jo 1626 lid 1 BW) gebruik moet kunnen maken van de bedrijfsruimte, wordt in de wet een uitzondering gemaakt voor het geval na een looptijd van ten minste vijf jaar de verhuurder de bedrijfsruimte zelf dringend nodig heeft voor eigen gebruik (art. 1628 lid 1 onder a). Indien wordt opgezegd door een verhuurder die de rechtsopvolger is van de verhuurder met wie de oorspronkelijke huurovereenkomst is gesloten, is deze opzegging nietig indien zij geschiedt binnen drie jaar nadat de rechtsopvolging schriftelijk ter kennis van de huurder is gebracht (art. 7A: 1627 lid 2 onder b). Aldus is de bevoegdheid van de rechtsopvolger om de overeenkomst op te zeggen beperkt ten opzichte van die van de oorspronkelijke verhuurder. Deze beperking heeft tot doel te vermijden dat de huurder van bedrijfsruimte van het ene op het andere moment wordt geplaatst voor de noodzaak het gehuurde te ontruimen op grond van de wens van de nieuwe verhuurder om het gehuurde zelf in gebruik te nemen (HR 13 december 1996, NJ 1997, 557 m.nt. PAS (Konmar/Waldorpstraat). In de memorie van toelichting bij de wet van 28 januari 1971 (Tweede Kamer, 1966/67, 8875, nr. 3, p. 8, zoals ook aangehaald door A-G De Vries Lentsch-Kostense in haar conclusie voor HR 13 december 1996, NJ 1997, 557 m.nt. PAS (Konmar/Waldorpstraat) onder 6 wordt dit als volgt verwoord:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8bbd3fe774ee5664159c32dd628befb7a9c0be3e7183207cc072704b9542f9a2 | shasum -a 256