Alinea 75 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Anders dan Co-op betoogt kan uit HR 13 december 1996, NJ 1997, 557 m.nt. PAS niet worden afgeleid dat de Hoge Raad hierover anders oordeelt. In dat geval is geoordeeld dat uit het doel en de strekking van art. 7A:1631 lid 2 onder b volgt dat een overgang van belang en zeggenschap, waarbij de aandelen in de verhurende vennootschap in andere handen zijn gekomen en een situatie is ontstaan waarin het eigen belang van de verhurende vennootschap wordt gediend door het gebruik dat de nieuwe aandeelhoudster (moedermaatschappij) van het gehuurde wil gaan maken, voor de toepassing van die bepaling op één lijn moet worden gesteld met opvolging in het verhuurderschap. Om deze reden moest een wachttijd van drie jaar in acht genomen worden. Dat de Hoge Raad de huurder beschermde tegen een constructie die ertoe strekt de huurder zijn beroep jegens de verhuurder op de termijn van drie jaar te ontnemen, betekent niet dat naar zijn oordeel de wet voorziet in een bescherming van de huurder, inhoudende dat een opzegging ook nietig zou zijn indien de termijn van drie jaar in acht wordt genomen. Daargelaten de juistheid van de stelling dat de mogelijkheid om de huur op te zeggen slechts geldt ten aanzien van belangen die ten tijde van het aangaan van het contract door de oorspronkelijke verhuurder niet waren te voorzien, kan niet volgehouden worden dat deze gedachte eveneens ten grondslag ligt aan de regeling inzake opzegging door de rechtsopvolger van de oorspronkelijke verhuurder. De termijn van drie jaar is in de wet opgenomen om te voorkomen dat iemand die het verhuurde koopt met het oogmerk dit zelf in gebruik te nemen, het verhuurde terstond in gebruik neemt; niet om te voorkomen dat verhuurde bedrijfsruimte met dat oogmerk wordt gekocht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8bbd3fe774ee5664159c32dd628befb7a9c0be3e7183207cc072704b9542f9a2 | shasum -a 256