Alinea 173 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2002

5.4. Onderdeel 3 van het middel is gericht tegen 's hofs uit de r.ovv. 4.4. t/m 4.11 blijkende rechtsopvatting, die inhoudt dat de bestuurdersaansprakelijkheid ingevolge art. 16d Coördinatiewet Sociale Verzekering en art. 36 Invorderingswet mede bepaald wordt door de in art. 2:248 BW neergelegde wettelijke vermoedens.(39) Door, onder verwijzing naar dat artikel, te oordelen dat [eiser] wegens het enkele ontbreken van de jaarrekening over 1991 zijn taak als bestuurder onbehoorlijk heeft vervuld, miskent het hof - aldus het onderdeel - dat de toetsing van het vermeende onbehoorlijk bestuur niet aan de hand van art. 2:248 BW dient plaats te vinden, doch (uitsluitend) aan de hand van art. 16d CSV en/of art. 36 IW. Anders dan art. 2:248 BW in het kader van de daar bedoelde bestuurdersaansprakelijkheid jegens de boedel bepaalt, houden art. 16d CSV en art. 36 IW niet de regel in dat het ontbreken van een jaarrekening of van de (gedeeltelijke) boekhouding (onweerlegbaar) medebrengt dat het bestuur zijn taak onbehoorlijk heeft vervuld. Omdat het hof art. 2:248 BW - geldend in de verhouding tussen bestuurder en curator - direct toepast in het onderhavige geval, miskent het hof voorts - aldus het onderdeel - dat voor aansprakelijkheid na toetsing aan art. 16d CSV en art. 36 IW causaal verband aannemelijk moet zijn tussen aan de bestuurder te verwijten bestuurshandelingen en de niet betaling van de premie of belasting; en op dit laatste is het hof niet, althans onvoldoende ingegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d01b24acb6461e80e2bda3936ba20e07ff9ca94da6d327a9a88681a764d066ab | shasum -a 256