Citaat | Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Alinea 68 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002, ECLI:NL:PHR:2002:AE5572.

3.1.5. Het eliminatiebeginsel houdt in dat geen acht mag worden geslagen op de voordelen of de nadelen, teweegebracht door niets anders dan hetgeen de onteigenaar zelf aanlegt ter uitvoering van het werk waarvoor onteigend wordt, zowel op het onteigende als in de omgeving.(17) Het eliminatiebeginsel geldt niet voor het bestemmingsplan. Daarmee wordt juist wel rekening gehouden(18). Op deze regel heeft de Hoge Raad een uitzondering gemaakt voor het geval dat het vaststellen van het bestemmingsplan niet meer als een eigen zelfstandige werkzaamheid van een gemeente is te beschouwen, maar de bestemming min of meer wordt opgelegd door een hogere overheid. Zo overwoog de Hoge Raad onder meer in zijn arrest van 22 november 1978, nr. 1033, na conclusie A-G Mok, NJO 1979, 1 (Staat/Matser), m.nt. Mörzer Bruyns:

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ef8e8678230d7926d0caeb52756b68b3343167b82e061010babfba252b7fb0fc. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ef8e8678230d7926d0caeb52756b68b3343167b82e061010babfba252b7fb0fc, en de alinea staat in dat document op bytes 25998 tot 26824.