Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2002

1.5 Van dit vonnis is Nationale Nederlanden in hoger beroep gekomen bij het gerechtshof te Den Haag. Bij arrest van 19 september 2000 vernietigde het hof het vonnis van de rechtbank en wees de vorderingen van [eiser] af. Hiertoe overwoog het hof, samengevat weergegeven, als volgt. [Eiser] heeft bij zijn vordering, voor zover deze betrekking heeft op de zgn. 'fondsaanspraken'(12) onvoldoende belang. Niet hijzelf, maar de Stichting Pensioenfonds [A] (als verzekeringnemer) is daarbij immers begunstigde. [Eiser] kan ook niet op grond van een derdenbeding of anderszins, rechten aan die verzekering ontlenen (rov. 3-5). Alleen de rechtstreekse aanspraken van [eiser], neergelegd in de verzekering met polisnummer [001](13), zijn van belang. De door de rechtbank bedoelde brief van Nationale Nederlanden aan [eiser] bevat geen ongeclausuleerde toezegging tot uitkering (rov. 8 en 9). Uit art. 7 lid 1 en 11 lid 1 van het Pensioenreglement [A] volgt dat geen aanspraak op uitkering kan ingaan op een moment gelegen na beëindiging van het deelnemerschap (rov. 11). Uit de bijlage "A.O.V. en I.S. voor werknemers in het buitenland" en art. 10 van de Aanvullingsvoorwaarden AV 6082 volgt dat een naar het buitenland uitgezonden werknemer van [A] slechts recht heeft op een arbeidsongeschiktheidsuitkering wanneer hij gedurende de looptijd van de verzekering tenminste 52 weken arbeidsongeschikt is. Een beëindiging van de verzekering als gevolg van het einde van de dienstbetrekking voordat deze 52 weken zijn voltooid, brengt mee dat nadien geen recht op uitkering geldend kan worden gemaakt. Deze uitleg van de Aanvullingsvoorwaarden komt overeen met de eerder gegeven uitleg van het pensioenreglement van [A]. De dekking omvat geen "narisico"(14) en evenmin is gebleken dat dit risico anderszins is verzekerd (rov. 12). Aan het voorgaande doet niet af hetgeen door [eiser] is aangevoerd omtrent de strekking van de overeenkomst, nu de voorwaarden op dit punt duidelijk zijn en niet voor meerderlei uitleg vatbaar. Om dezelfde reden verwerpt het hof de stelling dat een verschil tussen de door de verzekering en de door de WAO geboden dekking alleen aan de verzekerde kan worden tegengeworpen wanneer dit uitdrukkelijk in de polis is bepaald. Gesteld noch gebleken is dat Nationale Nederlanden bij [eiser] vertrouwen heeft gewekt in andere zin, terwijl eventueel door [A] gewekt vertrouwen hem in dit verband niet kan baten (rov. 13).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/588e2b5e709c3078f67f5e662520b003ded67bc3facbcf6fbc04e91d1696c608 | shasum -a 256