Alinea 91 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2002

3.2 Het middel faalt. Het hof heeft de door grief I bestreden overweging van de rechtbank kennelijk en niet onbegrijpelijk zo gelezen, dat deze slechts zag op de door [A] en [eiser] bij de finale kwijting gemaakte afspraken met betrekking tot de afkoop van de oudedagspensioenen en de fondsaanspraken. Dit blijkt onder meer uit de aan de bestreden rechtsoverweging voorafgaande overweging, waarin het hof overwoog dat voor de beoordeling van het geschil alleen de 'rechtstreekse' aanspraken, gebaseerd op de verzekering met polisnr. [001] van belang zijn. Het hof heeft in de bestreden overweging derhalve niet het, in de verworpen grief vervatte, meer algemene oordeel gegeven dat de verhouding tussen [eiser] en [A] zonder belang is voor de positie van Nationale Nederlanden met betrekking tot het onderhavige geschil. Dit blijkt uit hetgeen het hof heeft overwogen omtrent het belang van het einde van het dienstverband en het einde van het deelnemerschap, alsmede omtrent de verhouding tussen het pensioenreglement en de 'rechtstreekse' arbeidsongeschiktheidsverzekering. Daaruit volgt immers dat het hof de verhouding tussen [eiser] en [A] wel van belang heeft geoordeeld voor het onderhavige geschil. Aldus is niet onbegrijpelijk dat het hof heeft geoordeeld dat Nationale Nederlanden aan de finale kwijting geen verweer kan ontlenen tegen de onderhavige vorderingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/588e2b5e709c3078f67f5e662520b003ded67bc3facbcf6fbc04e91d1696c608 | shasum -a 256