Alinea 54 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2002

5.7 In de middelen 1 en 4, zoals toegelicht, valt nog te lezen dat het Hof had moeten onderzoeken of het niet zo was dat het gehele resultaat in privé is genoten, waarna f 200.000, subsidiair f 400.000 als loon van derden (van de aandeelhouders als zodanig) aan het personeel (subsidiair inclusief de directie) is verstrekt. Aangezien het fooienbesluit niet geldt voor dergelijk loon van derden,(3) kan van de belanghebbende niet nageheven worden, aldus kennelijk de gedachtegang. Ik meen dat ook dit betoog faalt. 's Hofs feitelijke en niet-onbegrijpelijke oordeel dat het gehele resultaat voor rekening van de belanghebbende werd behaald, sluit immers uit dat het resultaat in privé werd genoten. Het spoor "loon van derden" vooronderstelt dat het transactieresultaat wél voor rekening van de aandeelhouders en niet voor rekening van de belanghebbende kwam. Het steunt daarmee op een door het Hof verworpen uitgangspunt, zodat het Hof dat spoor niet meer hoefde te volgen. Overigens merk ik op dat weliswaar een soort "fooi" van de aandeelhouders aan het personeel van de vennootschap minder ondenkbaar is dan een schenking (zie 5.4), bijvoorbeeld in een jaar waarin de waarde van de aandelen in de vennootschap door de goede werklust van het personeel tot ongekende hoogte is gestegen, maar dat het nog steeds om een uitzonderlijk geval zou gaan, nu de werknemers reeds, naar aan te nemen valt, marktconform werden beloond, inclusief fringe benefits. De bewijslast voor "loon van derden" ligt dus bij de belanghebbende (wie iets stelt dat afwijkt van normale ervaringsregels, bewijst). In 's Hofs oordelen ligt besloten dat de belanghebbende, voor zover de stelling al relevant is (dat is zij niet als het transactieresultaat aan de belanghebbende moet worden toegerekend), daarin niet geslaagd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d73d9cbc71aaa6dee82a848f676786d2ffb2383ba6d2c905f33842875ee1e350 | shasum -a 256