Alinea 67 Parket bij de Hoge Raad 29 november 2002

Voor zover de klacht daarop is gericht, faalt zij eveneens. Aangevoerd wordt dat door alle ooggetuigen zonder enig voorbehoud is verklaard dat niemand de tankcontainer tijdens het verblijf op het terrein van TFS heeft aangeraakt en dat zich bij het hijsen geen onregelmatigheden hebben voorgedaan. Hiermee miskent zij dat op TFS en P&O de taak lag aannemelijk te maken dat het risico verbonden aan het (veronderstelde) gebrek zich heeft verwezenlijkt. Een bijdrage aan deze aannemelijkheid is niet af te leiden uit de getuigenverklaringen, waaruit blijkt dat gecontroleerd is op alle afsluitingen van de wagons en op lekkage en dat de tankcontainer voor het ongeval niet gelekt heeft. Dat door getuigen aan de zijde van NS verklaard is dat de schroefkap op de eindafsluiter behoort te zitten en dat de schroefkap bij aankomst op het terrein van TFS loshing, brengt evenmin mee dat 's hofs oordeel onbegrijpelijk is. Deze feiten maken immers niet aannemelijk dat het ongeval de verwezenlijking vormde van het aan gebrekkigheid van de tank verbonden risico. Het hof heeft dit bovendien nog nader toegelicht door te overwegen dat door een van de personeelsleden van TFS is geconstateerd dat de schroefkap loshing maar dat deze niet door het aanwezige personeel van TFS is bevestigd. Toen gedurende de hijswerkzaamheden de giftige vloeistof uitstroomde, heeft de brandweer hieraan een einde gemaakt door de schroefkap op de eindafsluiter te draaien. Uit de verklaring van Veritas d.d. 14 maart 2000 (akte in appel zijdens [verweerster 2]), gelezen in combinatie met de verklaring van Veritas van 17 maart 2000 (akte in appel zijdens [verweerster 2]) kan evenmin worden afgeleid dat aannemelijk is dat het ongeval de verwezenlijking vormde van het aan gebrekkigheid van de tank verbonden risico.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/589ca8df0b947df548d9d5a31cbe7386fb1c976a6c713be23a96dd8291113d19 | shasum -a 256